Persoon die een smartphone gebruikt | Bron: Pexels
Mijn vrouw was er ook. Ze zat aan de lange eettafel, een beetje naar mijn vader toegebogen, en lachte om iets wat hij had gezegd. Zijn broers waren er ook, de een schonk wijn in, de ander hielp een van de kinderen met zijn bord eten. De tafel stond vol met gerechten zoals je die op een feestje of speciale gelegenheid zou verwachten.
Mijn maag draaide zich om. Wat is dit?
Mijn vrouw was altijd nogal afwijzend geweest – bijna minachtend – als het om haar familie ging. “We zijn niet erg traditioneel,” zei ze meer dan eens. “Iedereen doet wat hij of zij wil.” En toch zat ze daar, midden in een grote, gezellige familiemaaltijd.
Vrouw lacht tijdens het avondeten met familieleden | Bron: Midjourney
Mijn vingers zweefden boven het toetsenbord, maar ik wist niet wat ik moest zeggen. Ik had een antwoord nodig, maar de vraag van zijn moeder klonk… onaangenaam.
Dus ik wachtte.
Toen mijn vrouw die avond thuiskwam, deed ze alsof er niets aan de hand was. Ze kwam binnen, haar hakken tikten op de vloer, in dezelfde elegante jurk die ik net op die foto had gezien.
Een geklede vrouw gaat een huis binnen | Bron: Midjourney
‘Het diner was heerlijk,’ zei ze, terwijl ze haar tas op het aanrecht zette voordat ik iets kon zeggen. ‘Ach, die meiden! We hebben urenlang gepraat.’ Zijn lach klonk natuurlijk, maar mijn gedachten raasden door mijn hoofd.
Ik forceerde een glimlach. “Fijn dat je het naar je zin hebt gehad. Wat heb je gegeten?”
Ze aarzelde geen seconde. “Oh, we zijn naar een Italiaans restaurant in de stad geweest. Je zou het vreselijk vinden – er is zoveel pesto!” Ze giechelde en liep naar de slaapkamer waar ik met gebalde vuisten zat.
Italiaans? Echt? Mijn bloed kookte, maar ik wist dat ik niet moest ontploffen. Ik had antwoorden nodig. Echte antwoorden. Ze was er nu.
Als ik haar ermee confronteerde, zou ze alleen maar een verhaaltje kunnen verzinnen. Ik moest op veilig spelen.
Een man diep in gedachten verzonken op een bank | Bron: Midjourney
De volgende ochtend, nadat ze naar haar werk was vertrokken, staarde ik wat een eeuwigheid leek naar mijn telefoon voordat ik het nummer van mijn schoonmoeder draaide.
Ze nam de telefoon na twee keer overgaan op, haar stem nog steeds zo vrolijk. “Oh, hallo schat! Heb je de foto ontvangen? Is ze niet schattig?”
Het was zo stil in de kamer dat je de klok op de achtergrond hoorde tikken.
Familie eet samen | Bron: Midjourney
Mijn vrouw legde langzaam haar vork neer, haar handen trilden lichtjes. ‘Kunnen we buiten praten?’ fluisterde ze nauwelijks hoorbaar.
Ik volgde haar naar buiten, de veranda op, waar ze in tranen uitbarstte zodra de deur achter ons dichtviel. “Het spijt me,” stamelde ze, terwijl ze haar gezicht in haar handen begroef. “Ik had nooit gewild dat dit zou gebeuren.”
Ik sloeg mijn armen over elkaar en vroeg met een trillende stem: “Waarom? Waarom zou je tegen me liegen? Jij?”
Ze veegde haar ogen af en zocht naar de juiste woorden. “Het is… ingewikkeld. Mijn hele leven hebben mijn ouders mijn broers, mijn vrienden, iedereen voorgetrokken. Ik was altijd onzichtbaar. Het verbeterde langzaam met de tijd, maar toen ik jou voorstelde, waren ze dol op je. Opeens was ik niet meer goed genoeg. Ze hadden het alleen maar over hoe geweldig je was. En ik kon er niet tegen.”
Een stel in gesprek | Bron: Midjourney
Ik fronste mijn wenkbrauwen, terwijl ik nog steeds probeerde de feiten op een rijtje te zetten. “Dus je hebt tegen iedereen gelogen?”
Haar stem brak toen ze toegaf: “Ik vertelde ze dat je een hekel had aan familiebijeenkomsten. Dat je niet wilde komen. Daardoor konden ze zich eindelijk eens op mij concentreren. Ik weet dat het vreselijk is, maar ik wilde me gewoon belangrijk voelen.”
Zijn bekentenis trof me als een donderslag. Ik stond daar, zoekend naar woorden, mijn emoties een mengeling van woede, verraad en hartzeer.
‘Heb je enig idee hoe ik me voel?’ vroeg ik uiteindelijk, mijn stem trillend. ‘Je hebt me tot de slechterik gemaakt. Voor de hele familie.’
Een stel in gesprek | Bron: Midjourney
