“Waar is mijn Amsterdam gebleven?” vraagt Jan, 64 jaar, terwijl hij zijn koffie drinkt in zijn rustige dorp net buiten de stad. Tien jaar geleden verliet hij zijn geboortegrond. De drukte, de regels en vooral het Engels werden hem te veel.
Van volksbuurt tot toeristentrekpleister
Jan groeide op in een tijd dat de buren elkaar kenden en iedereen Nederlands sprak. Hij herinnert zich nog hoe de slager, de melkboer en de buurvrouw altijd even een praatje maakten. Tegenwoordig hoort hij vooral Engels als hij door de stad loopt.
“Ik herken mijn eigen stad niet meer”
“Als ik door het centrum loop hoor ik meer Engels dan Nederlands,” moppert Jan. “In mijn eigen land, in mijn eigen stad. Dat voelt vreemd.” Laatst bestelde hij een biertje, maar de serveerster antwoordde in vloeiend Engels dat ze geen Nederlands sprak.
Volgens Jan is Amsterdam veranderd in een stad voor toeristen en rijke nieuwkomers. De echte Amsterdammers zijn verdreven door hoge prijzen en buitenlandse investeerders. “Je hoort meer rolkoffers dan straatmuzikanten,” zegt hij met een zucht. “De stad leeft, maar niet meer voor ons.”
Een stad die zichzelf verkoopt
De oorzaak ligt volgens hem in het massatoerisme. Jaarlijks stromen miljoenen bezoekers toe en de stad lijkt zich volledig naar hen te richten. Menukaarten, straatborden en zelfs winkelpersoneel spreken Engels. “Het lijkt wel alsof Nederlands niet meer welkom is,” zegt Jan.
För fullständiga tillagningssteg, gå till nästa sida eller klicka på Öppna-
